ماییم و داغ با تو نبودن من راضیم به بی تو نبودن...

جان گفت که: "کیست؟" گفت: "بگشای! بیگانه مدار آشنا را." انوری

این قصه مکرر شد، باقیش نهان بهتر...

به قول شیخ دوباره ایران...

آن تنفر را هیچ شویندهای پاک نمیکند خواندن ندارد که...

چند روز است نخوابیدهام؟چند روز است درست و حسابی غذا نخورده ام؟ چند روز است رمضان شده؟ اینکه اینچنین میگذرد جانم به درد است...

کدامش بادکنکی که ترکید؟ کدامش حسرتی شد و ماند به دلم؟ +با تو چرا باید تعارف کنم؟

مرد احساس میکند حسابی تنبل شده و حسابی بیخود چرا کاری نمیکند؟

قلبم سنگین است. مانند نگاه هوس آلود مردی جوان توی تاکسی. یا شبیه قطره اشکی از سر ناامیدی. +قلب سنگین را باید شکست!

و مرد پس از شکست در انتخابات و دیدن حماقت هم سنگری ها به ایرانگردی رو میآورد. اینبار اصفهان.

دریافت

تو تبارت به من گره خورده بی نسب من که از تبار توام #بداهه

ای باد صبا به آن بچه آهوی بگو هر آنچه دعا کردم جز بر عطشم نافزوده که مرا معشوقی است که عشقش در ذره ذره وجودم تنیده است اگر خواهد بر گونه ام قدم زند قدم خواهد زد که جان او جان من است و جان من جان او چنان که اگر او خواهد من نیز خواهانم و اگر من خواهم او نیز خواهان... #حلاج +کاش باد صبا به تو بگوید...

یا نسیم الریح قولی للرشـا لم یزدنی الـِورْد إلا عطشـا لی حبیبٌ حبّه وسط الحشـا إن یشا یمشی على خدّی مشا روحه روحی وروحی روحه إن یشا شئتُ وإن شئتُ یشـا... #حلاج

نه قلب مطمئنی دارم نه چشم های پر از اشکی همین که جز تو ندارم من، غنیمت است خدایا

اینکه از انتهایش چنین میترسی یعنی قلبت نه تنها به راه مطمئن نیست بلکه گاه مطمئن است که این راه به مقصد نمیرسد...

اغلب گمان میکنند بودن طولانی مدت در محیط خشک و کویری افسردگی زاست. شاید هم درست گمان کنند اما این صحبتشان لااقل یک مثال نقض دارد.من وقتی میان کویر و آن سکوتش قدم میزدم احساس نشاط میکردم و آرامش اما در جنگل رعب و دلهره از لابلای هر برگ بر من هجوم می

از خویش گریزی نیست.در نهایت هر فصل تنها خود را ملاقات میکنیم خوابیده بر پشت، آنچنان که چشمهای بستهاش آسمان را میبیند و دهانش اکسیژن را بیواسطه از آسمان استنشاق میکند و پارچهای سپید را تا زیر چانهاش بالا کشیدهاند. ما در نهایت هر فصل تنها نعشی

در شب کوچک من دلهرهی ویرانیست گوش کن وزش ظلمت را میشنوی فروغ فرخزاد +عکاس عکس خودم هستم؛ پس قاعدتا شخص درون عکس من نیستم. ++و فروغ خواندن چه لذیذ است این روزها.

۱) بیدار میشوی. نه! از خواب میپری! پاهات تا نزدیک افق از روی زمین بلند شده و کمی روبه جلو خم شدهای. صدای مبهم بلندگوها تو گوشت فرو میرود و با صداهایی که انگار آن تو گیر کرده مخلوط میشود. توی سرت صدای مخلوط کن روشنی با درجه شدت ۲ میآید و بعد خن