Memories of murder
یا
خاطرات قتل
محصول ۲۰۰۳ کرهجنوبی.
علاقه سینمایی عجیب من[درام،اکشن غیر تخیلی،تخیلی غیر اکشن،فلسفی] اینجور فیلمهای جنایی را میپذیرد اما خب پیش از کلاس جزای عمومی ترم پیش کمتر سراغشان میرفتم و شاید تنها چند فیلم معدود[ هفت؛ سکوت برهها، ممنتو و ...] در این ژانر دیده بودم اما به برکت مباحث جرمشناسی و روانشناسی جرم در طول ترم چند باری فیلم های پیشنهادی استاد را میدیدم.[تقریبا همه شان را] اما این آخری مانده بود که نه وقتش گیر میامد نه زیر نویسش. تا امروز که هر دو با هم مهیا شدند و فهمیدم انگار این پیشنهاد اخر استاد برگ اخرش بوده که بزند روی میز و بگوید تمام!
اینکه فیلم بر اساس یک پرونده جنایی واقعی است به کنار؛ اما اینکه کارگردان توانسته جوانب انگیزه مجرمانه و ابعاد انسانی اجتماعی پدیده جنایی را اینچنین دقیق توضیح دهد به انسان حس نشستن در کلاس عملی حقوق جزا را میدهد.
درباره داستان فیلم نمیخواهم حرفی بزنم چون مشتاقم چند ماه دیگر که این متن را باز خواندم دوباره این فیلم را ببینم و از "فراموشی" این موهبت بزرگ الهی لذت ببرم.
اما شاید درباره این فیلم یادآوری سکانس آخرش کافی باشد؛ همان وقت که کاراگاه از دختربچه میپرسد که قیافه قاتل یادش هست یا نه و او سر تکان میدهد و بعد در جواب این سوال که چه شکل بود میگوید؛ ساده بود.
همین!
+ دیالوگ؛ "همیشه آدمای منحرف ظاهر خودشون رو خوب حفظ میکنن!"
برچسب:
نویسنده: آراد حبیبی