او

او را بگویید که حتی ذرهای از عشقش در من کم نگشته است.

و هر اندازه این هجران به طول انجامد

هرگز خاطرش را فراموش نخواهم کرد.

"او"

همان است که مرا آموخت چگونه دوستش بدارم

و مرا از حلاوت مطبوع چون عسلش نوشاند.

هر چند او نیز بشری است که چون ما خداوند آفریدهاش

لیک در خلقت او را به لباسی سراپا حسن و زیبایی پوشانیده

و زیبایی و شیرینیاش را بیش داده است.

+این شعر میگوید او، تو بخوانش"تو".

++اصلش از آثار کهن ادبیات عرب است که به تراث عربی (میراث عربی) معروفند.